Je partner geeft aan dat je ’s nachts hebt gesnurkt. Een snurkapp op je smartphone daarentegen brengt volledige nachten in kaart en detecteert patronen. Mag je de uitkomst zomaar vertrouwen?

Hanne Vandenweghe

Van ‘SnoreLab’ en ‘SnoreClock’ tot ‘Do I snore or grind’ en ‘Goodsomnia’: het aantal apps – met of zonder wearable – die snurkgedrag detecteren is niet op één hand te tellen. De hoofddoelen van elke toepassing? Checken of je snurkt, hoe vaak je het doet, hoe luid en of er een onderliggend probleem kan zijn. ’s Morgens wordt de gebruiker wakker met een snurkscore die de nacht in een grafiek giet. Is meten in dit geval ook weten? Zijn de gegevens wel echt betrouwbaar en wat heb je aan zo’n snurkrapport?

“We hebben enkele jaren geleden verschillende apps vergeleken met een klassiek slaaponderzoek. Daaruit bleek dat de toepassingen wel degelijk in staat zijn om gesnurk te detecteren. Het hangt er wel van af waar je de drempel legt en hoe gevoelig de app is. Sommige apps registreren ook trillingen. Daarvoor moet de gsm weg van je nachtkast en op je matras, wat je partner mogelijk hindert” zegt slaaparts prof. Johan Verbraecken coördinator van het UZA-slaapcentrum.

Valkuilen

“Een snurkapp werkt via geluidsregistratie. Het positieve is dat microfoontjes van huidige telefoons al heel goed zijn”, zegt prof. dr. dent Miche De Meyer. “Achter die apps zit software met bepaalde algoritmes, maar die worden niet overal vergeleken met een gewone slaapstudie waarin álle ijkingen zitten verweven. Geluid is in principe makkelijk op te nemen, al is het specifiëren naar welk soort geluid moeilijk. Snurkgeluiden hebben te maken met volume en frequentie en zijn wetenschappelijk nog niet goed gedefinieerd.” Stel: het is een zwoele zomernacht, de ventilator zoeft naast je bed en kan door de app misschien fout worden geïnterpreteerd. En wat als niet jij, maar je verkouden partner die doorgaans geruisloos slaapt, plots begint mee te snurken?

“Een valkuil van apps is dat sommige werken met een vragenlijst voor de snurker, maar die hoort zichzelf natuurlijk niet. Weinig vragenlijsten richten zich op de bedpartner”
Prof. Dr. dent. Miche De Mever

“Mensen die zo’n app willen gebruiken, voldoen best aan enkele gebruiksvoorwaarden. Ga in een geluidsarme kamer liggen zonder partner om zoveel mogelijk ander lawaai te elimineren, Ook in een ander bed liggen, is zinvol”, aldus De Meyer. “Een andere valkuil van apps is dat sommige werken met een vragenlijst voor de snurker, maar die hoort zichzelf natuurlijk niet. Onze hersenen zijn niet getraind om ons eigen gesnurk te horen. Weinig vragenlijsten richten zich op de bedpartner, die de lijsten correcter zou kunnen invullen. Al is die het gesnurk misschien al zo gewoon, dat die ook niet alles goed invult.”

Slaapapneu

Snurken zonder meer is vooral een sociaal issue. Om de geluidsoverlast voor je naasten te beperken, kan men de levensstijl onder de loep nemen. “Veel hangt af van de voeding, (over)gewicht, alcoholinname, vermoeidheid stresslevel en de positie waarin je ligt. Afvallen kan veel verschil maken, net als alcohol vermijden. Ook beweging helpt geweldig goed om vocht van in de benen beter af te voeren. Datzelfde vocht kan in liggende houding anders in de keel terechtkomen (fluid shift) en tot gesnurk leiden”, zegt Verbraecken.

“We zien dat apps soms apneus detecteren die er geen zijn”
Prof. Johan Verbraecken Slaaparts, coördinator UZA-slaapcentrum

“Een medisch snurk- of apneuprobleem ontdekken met behulp van een app is volgens de experts een ander verhaal, omdat zowel snurken als slaapapneu geen constanten zijn. We zien dat apps soms apneus – adempauzes tijdens het snurken – detecteren die er geen zijn. Zijn ze er wel, dan worden ze soms gemist. Bij meerdere van onze patiënten is op basis van appgebruik apneu gediagnosticeerd”. aldus Verbraecken.

De Mever voegt toe dat apps kunnen helpen om een mogelijk probleem aan de oppervlakte te brengen en te motiveren om er iets aan te doen. “SoundSleep, bijvoorbeeld, is gratis en vrij betrouwbaar. Verwacht nooit een diagnose louter een indicatie. Ervaar je bijkomende klachten, zoals een droge mond en/of dagvermoeidheid, dan is het altiid aanbevolen om naar een erkend slaapcentrum of NKO-arts te stappen. Elke Belg heeft recht op één slaapstudie per jaar. Deze is bijna volledig terugbetaald. De stap zetten om naar het ziekenhuis te gaan voor een slaaponderzoek, is voor veel mensen echter nog een drempel”, zegt De Meyer.

Van daverend tot draaglijk

De Meyer:
• 90 tot ongeveer 95 decibel: het ‘snurkrecord’, even luid als een grasmaaier.
• Vanaf 50 à 55 decibel: zone waarin mensen naast je gezondheidsproblemen kunnen ontwikkelen.
• Onder 45 decibel: veilig, maar sterk afhankelijk van geluidssensitiviteit van de bedpartner.

Aan snurkproblemen met medische achtergrond valt iets te doen. “Bij ontstekingen van de bovenste luchtweg kan een neusspray misschien al voldoende helpen. Bij snurken of lichte slaapapneu kan een op maat gemaakte mondbeugel soelaas bieden. Daarbij wordt de onderkaak naar voren geplaatst, waardoor de bovenste luchtpijp verbreedt. Bij ernstige apneu is een cpapmasker vaak de oplossing. In laatste instantie, wanneer een cpap of mondbeugel te weinig effect heeft, wordt chirurgie in overweging genomen. Mensen zonder slaapapneu kiezen soms ook voor een cpap, maar in hun geval is de behandeling niet terugbetaald”, besluit De Meyer.

Bron: Nieuwsblad